Yawn

Ayaw ko ng ganitong senaryo. Parang may nagsaboy na fairy ng kanyang pixie dusts at making the place foggy, making me very sleepy. Kulang na lang ay Ipootan ako ni Adarna Birdie. Hayoko non. 


Lahat na ginawa ko, pero kulang pa din. Lol parang line lang sa pelikula. Kadiri. I mean, halos 20 tabs na nga ang naka-open sesame sa aking web browser. Wa-epek pa din para magising ang katawang lupa ko. Anong nangyayari, why like this? 


Isitda weather? the ambeyonce? the people around us? Katamad din mag-isip. 


I really need something, kung ano man ang makakapaggising sa nanginginig kong katawan at mind. I need something non-sleepy or non-boring. Now na! Tito Boy. Now na!


Ikaw anong recommendation mo? Dali!


Current Status: Hikabtodamax

Elementary Stories

Me just an ordinary ischoodent noong gradeschool. Hindi completo ang iyong gradeschool life kung dili mo na-hexperience ang ups and downs nito. Hokey, may closure hitong post ko sa about gradeschool, so dont expect kwentos from highschool and college kasi its the because i never did i never have one. Jukjok lang syempere.

Sit and relak relak like the picture above. Ako nga pala ang bata sa ritrato sa itaas. Syempre hindi kapanipaniwala. Char-char lang sabi ni Melai.

1. Naranasan ko ng maging TOP 2. Baket hindi top 1? Talamak kasi sa nakanangsheet na school namin ang "girl power" na laging TOP 1 ang mga babae. 75% ng census sa Top 10 ay babae. Actually, top 4 lang me, nagkameron lang ng dengue ang top 3, at maagang lumande si top 2. Hang talino ko pak!

2. Nakatikim na ako ng pagkabigo sa mga quizzes. Iyong SCORE ko ay tipong dili man lang nakaabot sa Kota ng mga asawa ng taxi drivers. Kaya ang pinagawa ng chicher na mukang taxi, pina-recite lang naman me ng angelus in the front of the madlang classmates. Siguro nasa 7 kami. Hindi umabot sa finale ang angelus dahil may natae sa brip. Excuse me po!

3. Nagsusuot me ng bacon. Jonels ang tatak. Knows nyo na kung ano yang tinutukoy ko. Brip yan tangengots. Di ko na i-eelaborate ang about page ng jonels brip.

4. Nagjingle-bells kaming mga friends and countrymen sa trashcan. Buset na demonya kase ang chicher namen. Wowowee-wee lang ipinagkakait pa? Pero di ko knows if she's alive pa. Dili ko na knows ang kanyang whereabouts. How is she kaya?

5. Natural lang na palengke ang senaryo sa classroom. Not yung typical na may nagbebenta ng nutribuns hah. Palengke as in Noisy much. Pagka noisy much, Isa lang ang pwedeng mangyari. The Attack of the Tagalista sa Pisara. Di maiwasan, ako ay naitala sa listahan ng utang ng tinderang tagalista. May singil na Piso, at dalawam Piso kapag Standing Ovation ang actions mo.

6. Naala-ala-alalala-alala ko din ang aming virgin na library. Kala mo teacher ano? Dumi isip you talaga. Ang virgin library na never been used, never been touched. Kasingliit lang sya ng cubicles x 3. Papaano mo naman pupuntahan, mismong mga chichers nagmamake stories na may gumagalang pugot na head in there. Creepy much.

7. Napakapilyo ko noong akoy nasa gradeschool. Isang bowl ng kagagoohan ang aking nagawa.  Heto na lang mabilisang summary...

Naglagay me ng staple wires in a deadly formation sa mga seats ng brown and mababahong armchairs, ginawa kong arcade machine ang kuryente socket and I make lagay ng singkwenta sentimos with agila and naluto sya, hihi. I made lapis a fatal weapon wherein itinusok ko sa aking kaklaseng makulit. (masmakulit sakin), Nanghampas ako ng libro, hinampas ko yung maingay. Irita ko sa maingay. (syempre lalaki ang hinampas ko, di ko kaya humurt ng gal ayeee). I make buhol the long and kinky hair of my byudipool classmate na nasa harap ko, bored lang ako that time sorry na. The End.

Next Year, Highschool naman ang aking i mamake ng story. Pak! hihi

Alice In Wonderland

Habang umuulan ng heavy rains sa labas, di naman syempre pwede sa loob... at habang may mga wattabunganga na nag-aaway na mga kapitbahay, naisipan kong magbukas ng blog para magsulat. Kaka kasi eh. Kakainspire. Kakainis. Kaka.. Ewan.


Kaninang goodmorning, pagka-end ng Showtime, ay teka huwala na pela ang Diz iz it sa shiyete. Hihi. Pagkatapos ko nga manood, kinuha ko ang CD Racks ni Papang. Mayroong mga reyted eks, pero syempre ang aga-aga pa much para laruin ang "ninuninu" ko. Nagsalang ako ng dibidi-dibidi entitled: "Malice, este Alice in Wonderland".


Hang pagkakatanda ko, noong bata-bagets pa ako, napanood ko na to somewhen between 1 - 8 years old. Pero wala akong natatandaan kahit na anong signigicant important na part except sa nagkameron ng rabbit at pussycat na mega smile to the max. 


Unang-una napakabyudibul ni Alice. Kaka-inlabmuch. Ang pinaka istorya pala nito ay...


INHALE...


Si Alice mula sa kanyang dapternun proposal ceremonyas sa lihim na hardin ay tumakas mula sa boy na nagpropose sa kanya na hindi nya type tapos nakaka-sight-seeing sya ng rabbit na praning na may hawak ng golden watch from recto and then Alice fell sa isang manhole sa puno tapos nag shrink and grow x 100 sya para sa mga missions and then may prophecy na Alice will kill the dregon na alaga ng bruhildang malaki ang head and then andon si johnny depp na mukhang abstract tapos may madaming animals while naghahabulan and there comes  i mean andon din si pagkapretty pretty na si anne hot-away and then may mga kawals lots of kawals red and white tapos duel na sa pagitan ng mga champions na sila Alice at ang dregon called Jabawoki and apter beating the dregon Alice gained the dinuguan from the dregon's toothache and make inom tapos nabalik na sya sa real world pagkatapos nyang mag goodbye kela johnny depp at anne at pusa at daga and everything else at noong nasa real world na hindi sya pumayag na magpakasal doon sa shanse nya the end Whew Period Period comma comma Period here.

EXHALE...

Rating STAR STAR STAR STAR STAR

After ng movie review kong ito, sigurado ako na magrerequest pa kayo na magpa movie review kasi malinaw at maliwanag pa sa sikat ng sun akong mag review. Buh bye Period.

Wrong Number

Nothing to do, nothing to do...


I'm here lang at the office, making download games para sa aking celphone. (Turo sa itaas)


Kanina, when I'm about to make upo na sa aking station, isang kasambahay, este kaopisina told me na may tumawag sa akin from the  Toot-toot department. Mega-takbo ako at pagkarating ko sa Toot-toot department, Comedy bar the place. Lahat sila laffing at me.


Ganire daw ang happenings:

Caller Kanina: "Tongtong, i made tawag you sa department you, it's like this naman: Hello dapternun, nandyan po si Tongtong?"


KadepartmentKo: "Si Tongtong? Wala yeh. Naka-day-off."


Caller Kanina: "Ho? longkatoots ho? este... Kasama lang po namin sya kanina."


KadepartmentKo: "Ay baka lumabas lang."


So paneh naman my kadepartment. Hilo yata. Baka may nausea o internalized bleeding, hewan ko sa kanya. Dili nya knows na im working a lot making bloghop to new people dito sa blogospots. I mean, kanina pa ko nasa loob ng department. Since morning much pa. Nakngkutongbusog naman. Me sounding like conyo na naman. Ayaw ko na. 


Hinde, ang totoo nyan, marami na akong naacomplished na tasks ni Big Brother. Medyo heto ako, tumatambay sa blog, making gala-gala sa iba-ibang sites. Para magkameron naman ako ng bloggerfriends. Drama lang.


Teka, naalala ko lang kahapon. 


1. May bisita dito sa department.
2. Nakigamit ng phone.
3. Dumial ng numero.
4. Nagring ang telepono sa harap ko.
5. Hello? Ang sabi ko.
6. Canteen? Ang sabi nya.
7. Hindi po. Ang sabi ko with nakakunot na forehead.
8. Sabay lingon ko sa kabilang cubicle.
9. Nakita ko sya with matching "Ay sorry sorry" Sabay baba nya ng phone.
10. What's wrong with the world momma?


Pipitikin ko sana sya sa uvula. Magresearch kung ano ang uvula.

Law of Physics

Happiness to the max ang laro naming magkakaberks sa canteen ni aling babae. (Limot ko na ang name). Playing cards. Kakaiba the way ng paglalaro. Sigawan at panic-an. Paunahan kasi sa paglapag ng numero. Medyo limot ko na ang exact rule kasi naman amnesia na me. Linimot ko na ang college memories sa aking usb-brain. 

Ang parusa, iinom ng isang basong tubig. Nakaraming round kami. Parang boxing lang. Ang next subject pala namin ay ang paboritong subject ng wala. Ang Physics. And it is worse pa. Long Quiz much. 

We make pila na to the room, and then we make kuha na the test papers. Pagkatapos, we make bayad na para sa pagpapaphotocopy ng quiz sa mabahong papel gawa ni Xerox. Finally, we make sagot na. The End. Ay hindi pa pala the end.

Habang kami ay taimtim na nagdarasal para pumasa at sumasagot ng exam ni Einstein at Newton, nakakaramdam ako ng pagkabalisa. Knock on wood wag naman sana. May naglalaro ng dance dance revolution inside my gall bladder. Lalabas na. Hindi na kinakaya ng kuyakoy powers. Ma'am CR lang po. And then pagkatapos kong jumingle bells, napapansin ko yung isa kong kasama hindi na rin mapakali. Lumapit sa teacher at... "Ma'am may i go out?" 

Pagkabalik nya, di ko na talaga mapigil. Ayan na naman. Ma'am CR po ulit. Ang jingle bells kanina, ngayon ay naging jingle all the way na. Pabalik-balik kaming tatlo. Buti na lang hindi nagdududa si madam teacher baka nagkokodigo kami sa CR. Bagong technique yan ah! Uyy... Haha

Natapos naman ang exam ng walang sumasabog na NAWASA sa classroom. Ang resulta ng long quiz? Naglaro nga lang kami bago mag long quiz. Sabayan pa ng choral elocution ng mga ibon na di mapakali. Asa pang aabot sa tres? 

Wala sa Huwisyo

Ako ay isang batang mabait at walang halong  cheche-boreche o kung ano man ang tawag duon. Ako ay umuwi ng bahay galing gimikan. Oo. Tama ang nabasa mo. Madunong din naman ako gumimik. Dili ako santo. Bahay eskwela bahay eskwela. Hiyakssss.... Feelingero much. May work na kaya me. Santo Santito pwede pa.

Eto na nga, tama na ang introduction, derecho na sa climax.. oohh ahhh ohhh ahhh.. (kanta yan. wag madungis ang isip.) Pagkauwi ko, bumulaga sa akin ang mga katanungan ng aking lab na lab na payrents.

1. Saan ka galing?
2. Bakit mapungay mata mo?
3. Anong ginawa mo?
4. Sino mga kasama mo?
5. Anong ininom nyo?

At lahat ng sagot ko sa quiz sa itaas, palya. Ni hindi man lang naaprobahan ng court of appeals.. Anak ng kutong busog. Kahit di ako bumibisyo eh naipapakita ng aking katawang walang bahid ng kamanyakan este kabisyuhan na mukha akong LASING? Utang na loob. Watshapeningmuch? Ano ba naman this. Ngina-ngina naman.

Big deal kela ermats at erpats naman ang happenings na ganito sa aking lifetime. Payrent's boy kaya akow.

Saan ba ko galing? Sa Esem lang naman. Anong ginawa ko? Kumain lang kasama mga piling-piling mga friends. Pagkatapos ay uwi na. Iyon lamang naman. Dili rin ako mahilig sa inum-inom. Yoko naman my tyan to be bloated. No way high way! Hanngang here na lang. Tumataas ang presyon ng Angat Dam.

Super P.S. Dehins talaga me umiinom ng beer o wine o gin o vodka o the bar o bilog. Wala talaga. Ultimate promise. Sumpa man kay Inday Badiday. Eye to eye, pramis!

Dear Blog

Dear Diary, ay blog pala,

     Kung ang mga inday ay may dayoff, ang mga puno ay may tag-lagas, Ako pa kaya na hamak na humans. Napapagod din ako. Sayang lang ang time ko sa pagligo, pinawisan din naman ako sa magdamag. Pero ok lang, kahit pagpawisan ako ng grasa at sebo, mabango pa din ako parang damo at lumot sa tag-ulan. Yak. Wala lang. Naikwento ko lang kasi magdamagan akong tinrabaho este nagtrabaho as in pagod like a kargador sa pier or baggage boy sa suking grocery stores.

     Dehins ko na i-eelaborate ang mga pangyayari dahil kapag nagkwento pa ako, masgugustuhin mo na lang panoorin si Gaz Abelgas ng SOCO.......sceneeee..... of..... the.... crime..... op..... ewan ko paputukin ko nguso mo. Basta, personal assistant ako kanina. Boy-secretary. Sidekick, Julalay, at iba pa. Sa buong magdamag. 

     Pagkasakay ko naman ng mala-roller coaster ride na jeep dahil sa tuwing liliko ay nalilipat ng otherside of the passeyngerseats ang aking puwit. Kahiya sa madlang customers ng nasabing ride. Hindi naman ako makatulog dahil loop ng loop to the max ang kakaunting kanta sa aking selepono. Pamatay sa rakrakan ang Empty ng ClickFive. Oo na. hardcore na para sa akin. Wag ka ng tumawa. Pati ang kanta ng Silent Sanctuary. Baduymetothemax these past few days.

     Pagkauwi ko naman ay syang nagmano sa akin ang tinapa, at humalik sa pisngi ko ang sopas. Nawala ang aking striss. Subra. Ginhawa ba. Napawi lahat ng aking paghihinagpis at paghihimutok sa bwakananginahingmanok na trabaho. 

     May maikwento lang naman. Burp!!! 

     Kumain lang naman ako ng tinapa'tsopas napakwento na me much. Thanks sa pakikinig at wala akong violent reactions o comments o suggestions na narinig sayo aking blog. 

                                                                                                                                  Nagmamahal, 

                                                                                                                                  Tong