Langyang wireless na buhay this! na-addict na me ng tuluyan for good sa pag-iinternet, nalimutan ko ng magpost here. (Hampas sa forehead)
I just wanna share lang naman my trips on my way home kahapong yesterday at kaninang morning na trip naman on my way sa opisinang office ko.
Start.
Kahapong medyo gumagabing afternoon, I make sakay sa jeep na medyo lang naman na punuan. At the middle of the biyahilong byahe, nagkamerong manong na sumakay with white sando and goony-face. Para syang younger version ng mga tropa ni Bomber Moran. (Kilala ninyo this sikat na kontrabida? Google na!!).
Dili naman me masyadong judgemental sa face ng mga passangers pero diba nga, kagagaling ko lamang sa isang snatchan-trauma-drama. Dili lang yan ang kashuspeshuspetsya sa kanya. Ang dalawang kamay nya is may hawak na binilot na telang something na may hidden yamashita weapon. And his gesures naman is making tingin-tingin to everybody's face. Naghahanap siguro yata ng mukhang mayaman or with kasamang precious belongings. Nag count me up to 1 minute only. I make baba noong nagstop ang jeepney sa traffic. Scary much na kasi. I dowanna jeopardize na. PAK!
the end.
Start ulit.
Kaninang maaraw na morning, When nasa LRT me, on my way to the office nga, I saw this ano.. This human being. Am... Isa syang babaeng boy na girl talaga na medyo lalaki.. Pano ba this sasabihin?
Girl, boy, bakla, tomboy, butiki, baboy. Girl, boy, bakla, tomboy, butiki, baboy. Girl, boy, bakla, tomboy, butiki, baboy. Repeat Chorus then fade.
I saw his/her ano wrist while naghahawak sya sa hawakan. And then there is, i mean ARE maraming hiwa markings. OMG this emo human being has maraming scars of slashes!!! Suicidal itong taong ito!!! With matching emo bangs na hair at emo bag at emo jeans. Confirmed. Emo this human.
Kidding aside...
Ang akin lang, nakaramdam ako ng lungkot habang tinitignan ko sya. What is this human being ginagawa sa kanyang life? Paano pakaya nararamdaman ng kanyang mga magulang na parents over there sa house?
the end.
Yun lang yun lang yun lang. Busy me much na. Back to work.
Miss you all. Sana miss ninyo din me. Hihi
Showing posts with label Serious Nest. Show all posts
Showing posts with label Serious Nest. Show all posts
Tuesday, October 5, 2010
Sight Seeing
Sunday, September 19, 2010
Unforgettable
Kung sasali lang me ngayon sa photogenic contest, below sea level na ang pwesto ko. Pano ba naman, nanlilimahid na me dito sa working station area place ko. Mekaniko on the lose na ang hitsura ko. Kumakaylangan ako ng tatlong paligo to regain virginity este vitality. Pak
Dili ako nakatuloy sa aking expected galaan with barney and friends sa megamall last time. Nagkameron kasing unfortunate event na dumagok sa aking batok. Something that i'll never ever forget. Shocking much. Nagkameron ako ng instant trauma.
Ayaw na me magkwento about that incident. Faktalagasubra.
Hulaan na lang para mapawi naman ang aking lungkot na nadarama. Drama lang putragis
a. May baliw na nambatok sa kin at dinuro-duro me at yumakap na parang shota
b. Dinakma ang aking pagkalalake sabay kiss at tinutukan ng baril
c. Dinukutan ako ng celphone na parang nagpa-give-away lang me sa bday party
d. Nilaslas ang pants ko to get my celphone with matching sugat sa aking wetpaks
Vote Now!!!
P.S. Para sa mga kikitain ko yesterday ng ngayon, paumanhin ng maraming-maramin. Super Sorry. Dili ko na kayang tumuloy pa dahil its the because ng incident na nangyaring di-inaasahan
Nagpatext naman me kagabi kay Merry Rose kung anung nangyari sa akin. Indian mode tuloy ang kinahinatnan ko.
. Maga pa ang aking two eyes sa pag-iyak kagabi. Dyahe umiiyak. Yak. Kadire.
Yun lang muna.
Dili ako nakatuloy sa aking expected galaan with barney and friends sa megamall last time. Nagkameron kasing unfortunate event na dumagok sa aking batok. Something that i'll never ever forget. Shocking much. Nagkameron ako ng instant trauma.
Ayaw na me magkwento about that incident. Faktalagasubra.
Hulaan na lang para mapawi naman ang aking lungkot na nadarama. Drama lang putragis
a. May baliw na nambatok sa kin at dinuro-duro me at yumakap na parang shota
b. Dinakma ang aking pagkalalake sabay kiss at tinutukan ng baril
c. Dinukutan ako ng celphone na parang nagpa-give-away lang me sa bday party
d. Nilaslas ang pants ko to get my celphone with matching sugat sa aking wetpaks
Vote Now!!!
P.S. Para sa mga kikitain ko yesterday ng ngayon, paumanhin ng maraming-maramin. Super Sorry. Dili ko na kayang tumuloy pa dahil its the because ng incident na nangyaring di-inaasahan
Nagpatext naman me kagabi kay Merry Rose kung anung nangyari sa akin. Indian mode tuloy ang kinahinatnan ko.
. Maga pa ang aking two eyes sa pag-iyak kagabi. Dyahe umiiyak. Yak. Kadire.
Yun lang muna.
Thursday, September 16, 2010
Party Party
Yappy Birthday ni lola kaninang earlier umaga. Parang na-reborn siya kasi healthy x2 like carrot juice sa mall. 74 na ata sya o 74 enehalf. Ask ko pag-uwi ko later dapternun. Wag ka. Dahil mayabang me ngayon, binigyan ko sya ng five hundred pesos cash. Oha. Good grandson me. I lab my lola granny.
Since birth, may longkatoots na us. We magkakapatids were very mailap like tamaraws and mousedeers. (Tunog endangered at extinct lang hano?). Huwalang nagtatagal na maid in the philippines sa amin. Pinakamatagal na ang isang buwan. Pinakamabilis naman ang dalawang linggo. Dili ko alam kung bakit nagkaganuon ang mga happenings dati. Kaya nuong nagmake-suko na sila dade at mame na magpa treasure hunting ng maids, to the rescue sila lologrampa at lolagrammy. Hayos. Behave kame todo kase loveydoves namin sila.
Hevery mondays, may dala sila pashalubongs, either jollibee burjers or julie's bread or nova chips/etc... Haraw-haraw nila kami ipinagluluto, binabantayan, at iba pa!!
Sobrang thankful me kasi kahit oldies na silang two ay twogether pa rin silang closeness sa aming family at very malakas at maliksi at bibo pa din. Halam nyo ba na tuwing mondays ay pupunta sila sa amin at fridays sila uuwi sa kanilang homecourt? Kahit na medyo dili na kami bata, nag-aalala sila sa aming magkakapatid. How sweet. Hihi.
Nahiya nga me much now, kasi last last week bday ni lologrampa, binigyan ko din sya ng five hundred pesos pero dili ko nagawan ng blog like this. Pero share share na lang kayo ha lolotlola here sa blog entry na ito. Hihi.
Happy Birthday!!! Pag-uwi ko mamaya, magkakainan tayong lahat sa house. Daming handa balita ko. Happiness this!
Hi lola. Sana ma read mo this entry. HI LOLO SANA MAREAD MO THIS . (all caps kasi medyo mahina much na tenga ni lologrampa.)
Since birth, may longkatoots na us. We magkakapatids were very mailap like tamaraws and mousedeers. (Tunog endangered at extinct lang hano?). Huwalang nagtatagal na maid in the philippines sa amin. Pinakamatagal na ang isang buwan. Pinakamabilis naman ang dalawang linggo. Dili ko alam kung bakit nagkaganuon ang mga happenings dati. Kaya nuong nagmake-suko na sila dade at mame na magpa treasure hunting ng maids, to the rescue sila lologrampa at lolagrammy. Hayos. Behave kame todo kase loveydoves namin sila.
Hevery mondays, may dala sila pashalubongs, either jollibee burjers or julie's bread or nova chips/etc... Haraw-haraw nila kami ipinagluluto, binabantayan, at iba pa!!
Sobrang thankful me kasi kahit oldies na silang two ay twogether pa rin silang closeness sa aming family at very malakas at maliksi at bibo pa din. Halam nyo ba na tuwing mondays ay pupunta sila sa amin at fridays sila uuwi sa kanilang homecourt? Kahit na medyo dili na kami bata, nag-aalala sila sa aming magkakapatid. How sweet. Hihi.
Nahiya nga me much now, kasi last last week bday ni lologrampa, binigyan ko din sya ng five hundred pesos pero dili ko nagawan ng blog like this. Pero share share na lang kayo ha lolotlola here sa blog entry na ito. Hihi.
Happy Birthday!!! Pag-uwi ko mamaya, magkakainan tayong lahat sa house. Daming handa balita ko. Happiness this!
Hi lola. Sana ma read mo this entry. HI LOLO SANA MAREAD MO THIS . (all caps kasi medyo mahina much na tenga ni lologrampa.)
Monday, September 13, 2010
Ask me Anything
Kaninang later ko lang napag-alaman na ang mga posters ni PGMA sa LRT-2 trains ay bakbakbak na. Punit kung punit ang labanan. Pero may leftovers pa na portions for PCSO advertisments. Hangpanget tignan ng train ang dogyot. hihi
Tama bang nabalitaan ko, na mag hihike ng pamasaheng fare sa mga electrocuted trains natin? OMG thats bulsheet. (Simangot mode) Almost 150% increase daw. Yaw ko na magcomment bout sa issue..
Actually 3rd day ko ng kaface to face this entry na to. Kaya kung anu-anong sheet na ang nagfaflashback at naeencounter ko.
Hangdami-dami na ring singsingpari na worms na nagkalat at parang may session sa senado. Nagkalat sila. 30% ay inapakan ng tao or dogs or cats. Basta. Kaya every step i take... every move i make... nakatingin ako sa lupa. Pero curious me wat kaya ano kaya ang amoy nila?
Nagpunta me sa banyo dahil tinatawag na nya ko. And then here comes na may dumating na nagmamadaling manong. He make puwesto to the urinal next sa tabi ko. Nauna pa sya mag wiwi and then Poof! It became coco crunch! Nagulat kasi me, pagkalakas-lakas na WOOOOOOSHHHHHHH ang aking nadinig. Akala ko'y sa mga babaeng girls lang ang may kakayanang mag WOOOOOOOSHHHHHHH sa pag-wiwi.
No more elaboration. Bye. Happy Monday.
Walang Clue. Pak!
Yung title - para yan there sa kanan of this blog. May Formspring ba kayo? Wula lang. Masaya lang. Ang kulit nga ng mga tanongs ni Ms. Rennane. Hihi
Actually 3rd day ko ng kaface to face this entry na to. Kaya kung anu-anong sheet na ang nagfaflashback at naeencounter ko.
Hangdami-dami na ring singsingpari na worms na nagkalat at parang may session sa senado. Nagkalat sila. 30% ay inapakan ng tao or dogs or cats. Basta. Kaya every step i take... every move i make... nakatingin ako sa lupa. Pero curious me wat kaya ano kaya ang amoy nila?
Nagpunta me sa banyo dahil tinatawag na nya ko. And then here comes na may dumating na nagmamadaling manong. He make puwesto to the urinal next sa tabi ko. Nauna pa sya mag wiwi and then Poof! It became coco crunch! Nagulat kasi me, pagkalakas-lakas na WOOOOOOSHHHHHHH ang aking nadinig. Akala ko'y sa mga babaeng girls lang ang may kakayanang mag WOOOOOOOSHHHHHHH sa pag-wiwi.
No more elaboration. Bye. Happy Monday.
Walang Clue. Pak!
Yung title - para yan there sa kanan of this blog. May Formspring ba kayo? Wula lang. Masaya lang. Ang kulit nga ng mga tanongs ni Ms. Rennane. Hihi
Halo-halo naman this entry. Sarap idelete.
Monday, September 6, 2010
Hate List
Sa lahat-lahat namen, ako pa nai-tag ni Ms. Yanah. Wa- me masabi. Flattered me up to the bones. lol x100. Kahit uber init here sa house, pipilitin kong sikaping makagawa ng update here sa blog ko. Thanks to you byudibul Yanah. Ayan puro link mo na. Hihi
Ang mechanicks here sa tag na this ay i-put ang 10 hatest things sa iyong yourself. Sa aking sarili to syempers bale to myself. Huwala ng padalos-dalos-dalos pa. Ay binabati ko pala all the people on my bloglists. Wula lang. Hi lang. Heto na...
1. Mabilis pa sa choo-choo train ako mag sweat kapag hot is the panahon. I hate it! Buti na lang dili me nag ssmeell so bad. I hate the feeling lang. Arte. lols
2. Sleeping beyond 12Midnight. Para kasing so kulang the hours of isang araw. Dili ko mapigilang ibukas ang mga mata ko ng almost 24-7. Kaway-kaway mga eyebags!
3. Magastos me sa food. Lalo na pag nakaramdam me ng pag-crave. Minsan Chocolates, minsan chichirya, minsan candy, minsan chicken, minsan burger, minsan noodles, minsan lahat! Sige. Ako na ang matakaw. Ako na ang masiba. Good thing dili me tumataba. Pero hayaw ko ng lumamon ng lumamon. Ubos pera me. Wa- na pera.
4. Pwede kong gawing drug supplement ang computer games. Kaya ko ang No-Kain, No-ihi, No-tae Policies basta nakaharap me sa computer or any gaming consoles. Hello body complications.
5. Alter-ego ko si Juan Tamad. Kapag gusto kong mahiga ng buong araw, or habambuhay, kayang-kaya ko.
6. Malakas akong mantrip ng mga nakikita kong pipol lalo na if may ka-mirror-effect na artista. Churi-churi.
7. Makalat me. As in burara. Para me ahas na snake na nag-iiwan ng pinagbalatan kung saan-saan.
8. Tulad ni Yanah, may pagkaiyakin me. Hona, lalaki ako, pero weakling ako pagdating sa pag-iyak. Madali akong maantig. ary-eyes na me.
9. I keep saying mura like bad words. Kahit iniiwasan ko na, pilit silang nagsusumigaw na lumabas sa mouth ko.
10. Hobby kong gawing past time ang pag-whi-white lie.
Whew.. Kahirap din pala hane? Mag-bigay ng hatest things sa self.
Sana masiyahan ka Yanah sa pagtugon ko sa tag mo hah.
Tinatag ko naman si Pamunas.
Enjoy the weekdays! Pak!
Ang mechanicks here sa tag na this ay i-put ang 10 hatest things sa iyong yourself. Sa aking sarili to syempers bale to myself. Huwala ng padalos-dalos-dalos pa. Ay binabati ko pala all the people on my bloglists. Wula lang. Hi lang. Heto na...
1. Mabilis pa sa choo-choo train ako mag sweat kapag hot is the panahon. I hate it! Buti na lang dili me nag ssmeell so bad. I hate the feeling lang. Arte. lols
2. Sleeping beyond 12Midnight. Para kasing so kulang the hours of isang araw. Dili ko mapigilang ibukas ang mga mata ko ng almost 24-7. Kaway-kaway mga eyebags!
3. Magastos me sa food. Lalo na pag nakaramdam me ng pag-crave. Minsan Chocolates, minsan chichirya, minsan candy, minsan chicken, minsan burger, minsan noodles, minsan lahat! Sige. Ako na ang matakaw. Ako na ang masiba. Good thing dili me tumataba. Pero hayaw ko ng lumamon ng lumamon. Ubos pera me. Wa- na pera.
4. Pwede kong gawing drug supplement ang computer games. Kaya ko ang No-Kain, No-ihi, No-tae Policies basta nakaharap me sa computer or any gaming consoles. Hello body complications.
5. Alter-ego ko si Juan Tamad. Kapag gusto kong mahiga ng buong araw, or habambuhay, kayang-kaya ko.
6. Malakas akong mantrip ng mga nakikita kong pipol lalo na if may ka-mirror-effect na artista. Churi-churi.
7. Makalat me. As in burara. Para me ahas na snake na nag-iiwan ng pinagbalatan kung saan-saan.
8. Tulad ni Yanah, may pagkaiyakin me. Hona, lalaki ako, pero weakling ako pagdating sa pag-iyak. Madali akong maantig. ary-eyes na me.
9. I keep saying mura like bad words. Kahit iniiwasan ko na, pilit silang nagsusumigaw na lumabas sa mouth ko.
10. Hobby kong gawing past time ang pag-whi-white lie.
Whew.. Kahirap din pala hane? Mag-bigay ng hatest things sa self.
Sana masiyahan ka Yanah sa pagtugon ko sa tag mo hah.
Tinatag ko naman si Pamunas.
Enjoy the weekdays! Pak!
Thursday, September 2, 2010
Traffic Rains
Bedtrep nemen oh! This is total bulsheet. Huway of all things, subrang treffic!!! Late tuloy me ng 8 minutos!!! Pero sabi here, may grace period nemen daw of 15mins per araw. No need to worry daw. Nakapag-sigh tuloy me. O-A lang pala...
Napag-alaman ko na mga bus ang cause ng delay ng mga students like me, este empleyados like me. Nag-sstay sila for good sa isang X-mark the spot, waiting for pasaheros. EH pagkakitid-kitid ng kalsada, singkitid ng jutaks nila. Hihi. Highblood lang pagbigyan nyo na ko.
Tapos there are kotses pa na making liko even though traffice sa kabilang side na lilikuan, eh di mega naka stop sila horizontally sa lane namin. Juskopo.
And the traffic enfor-sirs and traffic endfor-ma'ams (Nyak Korny oh!) nasa sidewalk sila, making the most of their lives na sumilong kasi nga heavy rains!
Magreresign na sana ko kanina, at bababa sa jeep para mag-ayos ng buhol trapiko to make salba the lateness of the other passangers!! Joke
Kapag nga pala if nagkakamerong ulan, nagkakameron ding treffic. Oh I hate rain!!! Nalalate na me sa pagpasok, nalalate pa me sa pag-uwi. Siguro sa baha? Or baka rin sa ma-slippery when wet ang mga crossroads kaya mahinhin magpatakbo ng sasakyan ang mga draybers. Whatchoothink?
Hayan, nagsisidatingan na mga kaopismates ko, Late sila. Hihi. Pak!
See ya Later Alligater!
Friday, August 27, 2010
Crispin
Ikaw. Oo. You! Gusto mong mainis for the moment? Panuorin mo ang role ni Jackie Rice sa Ilumina. Grabe this. Parang nagkameron lang syang major major init ng ulo sa lahat ng bagay. OA. Pero dahil yameh sya. Pwede na. lol sorry for the term.
Wala na namang connect the dots sa pinagsasasasabi ko sa itaas.
Confirmed. Lapitin me. Dili ng tsikas at pa-tsikas. Lapitin me ng baliw. Katulad ng kapareho ng post kong Basilyo, naka-encounter na naman me ng taong medyo nagkameron ng deperensya sa brain. Pero nagkadilemma me for a snap-second kasi para din syang taong matino ngunit kulang sa pag-aayos. Something like that.
Naglalakad me paderecho at sya naman paderecho din. Wula lang. Counterflow ang scenaryo. Noong matapatan nya me, bigla syang sumugod.
Blag!!! Ang sabi ng padyak ng paa.
Pumadyak sya palapit sa akin and/or Umamba na kukunin ang aking body-bag. I feel numb for a while..Pero biglang bawi ang ginawa nya sa balak.
Summary: "Pumadyak sya palapit sa akin and ready to grab my bag pero umurong sya pabalik sa pwesto at tuloy-tuloy lang sa paglalakad. Urong-sulong baga ang kanyang ipinamalas na acting." Diba. Bullsheet this. Nangtitrip?!
Natakot ako. Nanginig ako. Natakot ulit ako. Natulala ako habang binabagtas ang pavements na full of singsingpari. Dili na me lumingon pabalik kasi nga Natakot ako. Nanginig. Bullsheet this ulit.
Paano na kaya? Kung nagkameron syang balisong?
Hindi sinasadya. Kung maisuksok nya yon sa tagiliran ko at tumagos sa brain damage ko?
Hanong drama ni manong? Wow-mali? Gagshow? Baka televised iyon. Makikita sa TV ang pagkatakot at pagtakbo ko na nakatingala. Pak!
Sa sobrang takot me, hanggang until now, ang gulugulo ko mag wento. Tsk. Pakitampal-tampal nga ako.
Inhale... Exhale...
Nananawagan po me sa mga pulis pangkalawakan dito sa lugar namin. Maglagay po kayo ng tatao sa bawat lugar...
... na lalakaran ko. V.I.P. lang. Hihi
Wala na namang connect the dots sa pinagsasasasabi ko sa itaas.
Confirmed. Lapitin me. Dili ng tsikas at pa-tsikas. Lapitin me ng baliw. Katulad ng kapareho ng post kong Basilyo, naka-encounter na naman me ng taong medyo nagkameron ng deperensya sa brain. Pero nagkadilemma me for a snap-second kasi para din syang taong matino ngunit kulang sa pag-aayos. Something like that.
Naglalakad me paderecho at sya naman paderecho din. Wula lang. Counterflow ang scenaryo. Noong matapatan nya me, bigla syang sumugod.
Blag!!! Ang sabi ng padyak ng paa.
Pumadyak sya palapit sa akin and/or Umamba na kukunin ang aking body-bag. I feel numb for a while..Pero biglang bawi ang ginawa nya sa balak.
Summary: "Pumadyak sya palapit sa akin and ready to grab my bag pero umurong sya pabalik sa pwesto at tuloy-tuloy lang sa paglalakad. Urong-sulong baga ang kanyang ipinamalas na acting." Diba. Bullsheet this. Nangtitrip?!
Natakot ako. Nanginig ako. Natakot ulit ako. Natulala ako habang binabagtas ang pavements na full of singsingpari. Dili na me lumingon pabalik kasi nga Natakot ako. Nanginig. Bullsheet this ulit.
Paano na kaya? Kung nagkameron syang balisong?
Hindi sinasadya. Kung maisuksok nya yon sa tagiliran ko at tumagos sa brain damage ko?
Hanong drama ni manong? Wow-mali? Gagshow? Baka televised iyon. Makikita sa TV ang pagkatakot at pagtakbo ko na nakatingala. Pak!
Sa sobrang takot me, hanggang until now, ang gulugulo ko mag wento. Tsk. Pakitampal-tampal nga ako.
Inhale... Exhale...
Nananawagan po me sa mga pulis pangkalawakan dito sa lugar namin. Maglagay po kayo ng tatao sa bawat lugar...
... na lalakaran ko. V.I.P. lang. Hihi
Thursday, August 26, 2010
Kwento Lang
Anyare sa hostage-hostage-an? Dili lang me talaga mapalagay na manahimik lang about sa happening sa Quirino Grandstand. Mabilisan lang ito. Promise. Eye to eye promise.
Fail!!!!! Nakakainis ang mga police, swat, at STRATEGIST kung nagkameron man. Period.
Anyway My Way, ayoko nang makisawsaw suka maales taya sa nangyari. Enough na siguro ang madlang people na nakisawsaw at naki uzzi.
Nga pala, kainang today, bumili me ng oil pastel at coloring pencils. Balak ko kasing mag-fine arts. Too late na ba, now na nagkameron na me na work? Para kasing indemand ang mga graphix artix no? Wat can you sabi? I need yelp this time.
Okey Kokey, ito na talaga ang masasabi ko para sa entry na ito.
Martyr like Padre Damaso, este... dili ata sya kasali sa tatlong paring martyr (MARTYS ang natype ko, binackspace ko lang hihi) na ang aking pakiramdam dahil because para akong natotorture here sa work. I'm tired and sick and tired and sick of doing this and that and these and those. Dili na ko mag-cicite ng mga halimbawas dahil nitatamad me mag-iisip. Pero kaylangan ni ako na kumayod para na rin sa mga anak ko. Ay wala pa pala me mga anak. Baka magkamerong maniwala.
Hayun lang. Nais ko lamang na magbahagi ng aking mga nararanasan today. Hayoko lang maipon lahat here kasi difficult. Kasing difficult ng pagtataglish me. Pak!
Fail!!!!! Nakakainis ang mga police, swat, at STRATEGIST kung nagkameron man. Period.
Anyway My Way, ayoko nang makisawsaw suka maales taya sa nangyari. Enough na siguro ang madlang people na nakisawsaw at naki uzzi.
Nga pala, kainang today, bumili me ng oil pastel at coloring pencils. Balak ko kasing mag-fine arts. Too late na ba, now na nagkameron na me na work? Para kasing indemand ang mga graphix artix no? Wat can you sabi? I need yelp this time.
Okey Kokey, ito na talaga ang masasabi ko para sa entry na ito.
Martyr like Padre Damaso, este... dili ata sya kasali sa tatlong paring martyr (MARTYS ang natype ko, binackspace ko lang hihi) na ang aking pakiramdam dahil because para akong natotorture here sa work. I'm tired and sick and tired and sick of doing this and that and these and those. Dili na ko mag-cicite ng mga halimbawas dahil nitatamad me mag-iisip. Pero kaylangan ni ako na kumayod para na rin sa mga anak ko. Ay wala pa pala me mga anak. Baka magkamerong maniwala.
Hayun lang. Nais ko lamang na magbahagi ng aking mga nararanasan today. Hayoko lang maipon lahat here kasi difficult. Kasing difficult ng pagtataglish me. Pak!
Tuesday, August 17, 2010
Stunt Man
Habang bumabadtrip me, dahil sa kabulsheetang pagpapatugtog ng kaopishina ko... mga oldies/classical/60's,70's. kakaantok much, na-aamplify ang ala-north pole na ambiance dito sa department. Isang ihip lang sa mga mata ko right now, instant sleeping bag na ko. I hate it. Wa-epecto ang earphones kong Philips.
Anyway, dahil nilalabanan ko nga ang kabulsheetang to, (inulit talaga ang word) naisipan ko na lamang na gumawa ng post. Eto yown. Yun lang. The end.
Eto na talaga. Ay wait. Patugtugin ko muna hetong "I like it" na disco type music. Search mo kung sino kumanta. Dyahe. Pak!
Kukuwento ko na lang ang nangyareng Snatchan ng celphone last time. May snatcher, nagsnatch ng phone. Yun lang.
Ay siyempre i-eelaborate ko.
I was sitting nga sa bandang middle part of the jeepney. Sa loob opkors. And then the jeep was kind of punuan. By the way, My Way, ang jeep ay byahe from v-mapa. Edi punuan na mga students, teachers, at animals. Animals alike lang naman churi churi.
May sumakay na hoodloom. Yes. Sya ang magiging snatcher. Ooops. Spoiler.
May sumabit sa entrance ng vehicle. Jeep pala. And then while the jeep is making harurot, this babae girl naman naglabas ng celphone at nag tetetetetetetext text!!! Hayun na nga, ang bilis bilis ng jeep na malapit ng mag glide...
When ako ay nag-mumuni-muni, i heard a scream na of the babae girl. Eeeeeeeekkkkkkk. Too late.. ay di naman masyadong late. Nalaman naming all people na the manong that is nakasabit sa entrance make hablot the celphone. Nakita ko ang pagkakabagsak ni manong sa kalsada kahit sobrang harurutot ang jeep. Nag-ala Robin Padilla or Stuntmans sya. Nag-eggroll tumbling sya. Gumulong-gulong sa sahig at tumakbo. Iniwasan sya ng mga trak at tsikot. Sad. Sad kasi dili nasagasaan. Pak!
Celphone kohhh!!! (iyak) <----- kawawa naman yung babaeng girl. :(
Sunday, August 8, 2010
Bad Girl
You, oo ikaw. Tama. Ikaw. You don't need to tell me kung anong gagawin ko. I know my job. Hindi porke babae ka, pwede mo na ko taray-tarayan sa phone.
Why? Alam mo kasi kaming mga boys ay dili make patol. Pero yung ginagawa mo, you make talak-talak me over the phone.
Change position tayo ng job description? Isa pa, the way you talk over the phone, astang bossing ka, astang higher level ka compared sakin? (Buntong Hininga...)
Mabuti sana kung byudibul ka understandable ang pag-uugali you. Pero hindi. You're something i dont even want to describe. Based on your attitude? Pak!
Ok tama na muna ang kaineetan ng ulo sa itaas. Whew. Kakastress much.
Ok na me. Nakakapag release talaga ng stress here sa blog ano? Buti na lang blog you're here for me. Naks.
Kthanksbye.
Why? Alam mo kasi kaming mga boys ay dili make patol. Pero yung ginagawa mo, you make talak-talak me over the phone.
Change position tayo ng job description? Isa pa, the way you talk over the phone, astang bossing ka, astang higher level ka compared sakin? (Buntong Hininga...)
Mabuti sana kung byudibul ka understandable ang pag-uugali you. Pero hindi. You're something i dont even want to describe. Based on your attitude? Pak!
Ok tama na muna ang kaineetan ng ulo sa itaas. Whew. Kakastress much.
Ok na me. Nakakapag release talaga ng stress here sa blog ano? Buti na lang blog you're here for me. Naks.
Kthanksbye.
Monday, July 19, 2010
Nasaan na?

Ok tama na, nagtutunog losyong na ako. Seryoso ang mga unang pangungusap sa talata sa itaas except sa last sentence. Pakidisregard. Hindi lolo ang nag momonologue doon. Ako iyon.
Pero bakit at para saan?
Sobrang namimiss ko ang dati-rati. Ang dating buhay sa blogworld noong ako ay nagsisimula pa lamang 10 years na ang nakalipas. Ok, sinungaling ako sa 10 years. Basta. Sige 5 years. 5 years and 1/2, 1/3, 1/4. 7 years. I-add mo na lang lahat tapos siret na.
Sobrang namimiss ko ang dati-rati. Ang dating buhay sa blogworld noong ako ay nagsisimula pa lamang 10 years na ang nakalipas. Ok, sinungaling ako sa 10 years. Basta. Sige 5 years. 5 years and 1/2, 1/3, 1/4. 7 years. I-add mo na lang lahat tapos siret na.
Unti-unti na kasing nawawala ang mga bloggers na nakagisnan ko. Mga nagsipag-asawa't nagsipag-anakan na kasi. Joke lamang. Iba talaga yuong dati. May kakaibang sipa. Kung baga kahit hindi masyadong matagal ang pagsasamahan, maihahalintulad ito sa alak na fermented for mahigit 10 years. Hmmmm. Malinamnam iyon ng tunay na tunay.
Binalikan ko rin ang mga palitan ng kuro-kuro. Nagtutunog-matanda na naman ako. Comment section ika nga sa pabalbal na pananalita. Napanganga na lang ako at napapa-isip. At nakakapanghinayang na di na ata mauulit ang mga yon.
Kung baga sa mga taong may mga trabaho't asawa't anak, tila nais kong magdaos ng isang pista. In short, reunion ng mga kasabayan kong bloggers na nagsipaglisanan na sa blogosphere/blogworld/cyberspace/ o kung ano man.
Hindi naman sa sinasabi kong mas-angat ang mga dati o ayaw ko sa mga bago ngayon. Namimiss ko lang ang mga dating nagsisialisan. Ikaw? Diba nakakaramdam ka rin ng ganyan?
Two Kinds of Friends. One is the silver and the other's gold. New friends ang silver, at ang gold ay ang mga nasa baul na, este ang mga original super friends a.k.a. justice league a.k.a. trustworthy ones
Ang tanong... Bakit nagkakaroon ng chatroom sa mga blog entries?
Ay, heto pala ang tanong mga iho't mga ineng... Naniniwala ba kayong bata ako?
Ok, ito na talaga ang tanong, baka mainis na kayo... Hinahanap-hanap ninyo rin ba sila?
Ok, ito na talaga ang tanong, baka mainis na kayo... Hinahanap-hanap ninyo rin ba sila?
Ant Colony

Ang mga langgam. Bow.
Ang mga male(buntisero) ants naman ay medyo malaki lang, sila ang taga buntis sa queen.
Ang mga soldier ants naman ay ang tagapagtanggol ng mga naaapi. Protector of the queen, of the foods, of the whole colony.
Ang mga worker ants naman ang mga workers. Taga-hanap ng pagkain, tagabuhat ng pagkain, basta. Worker.
Ang queen ay di pwedeng magwork para pakainin ang colony.
Ang mga soldiers ay hindi pwedeng mangitlog.
Ang mga male (buntisero) ants ay di pwedeng magtrabaho. Bakit? Pagkatapos nilang mambuntis ng mahal na reyna, mamamatay sila after. (insert sad music here)
Ang mga worker ants ay di pwedeng buntisin ang reyna.
Hindi sila pwedeng mag-utusan. Hindi pwedeng magpasa ng duties. Kaya nga iba iba sila. Mayroon silang designated tasks/jobs.
Saan ka nakakita ng langgam na all-around ang trabaho sa colony?
P.S. Ang mga information sa itaas ay stocked knowledge ko lamang.
Subscribe to:
Posts (Atom)

